15 Ara 2009

Bugün Bana Yaşlı Bir Teyze Selam Verdi!!

Sabah evden çıktım yürüye yürüye işe doğru geliyorum... Evet evet doğru okudunuz  ben şanslılardanım. İstanbul'da oturuyorum ve evden işe yürüyebiliyorum.
Neyse konuyu dağıtmayayım. Tam karşıdan da yaşlı bir teyze bana doğru yürüyor. Bana doğru dediysem tanımam etmem,  yanımdan geçip gidecek yani birazdan, sıradan bir yol çakışması o kadar, bir yabancı benim için ve ben de onun için...

Tam yanımdan geçerken bu güzel teyze bana "Günaydın kızım" dedi!! Hani saniyede bilmem kaç düşünce bir anda hücum eder ya beyninize bazen. Hah işte bana da tam aynısı oldu.
Aklımdan geçenler: "Aaa bana mı dedi ki?", "Yok canım yanlış duydum herhalde", "Kesin birine benzetti, kesin!", "Ofisten komşu falan mı acaba?", "Bizim ofiste çalışanlardan birinin bi şeyi miydi de karşılaştık da beni tanıdı şimdi acaba?".

Aklımdan geçenleri bir kenara zar zor atarak son anda ben de yetiştim ve "Size de günaydın" deyiverdim tam omuz hizamdayken.

Güne güzel başladım demek istiyorum aslında. Minicik, miniminnacık bir "Günaydın kızım" benim suratıma getirdi koccamaan bir gülücük koyuverdi.

Güzel duygular bunlar. Tanımadığınız bir insan sırf yolda yürürken göz göze geldiniz diye size selam veriyorsa bilin ki eski topraktır o. Zira bizde neredeyse kalmadı bu incelikler. Biz diyorum ama aslında kendimi de bir parça dışında tutmak, biraz da kayırmak istiyorum burada.


Nedenmiş o NzN? Hayıdır? Ne farkın var senin bizlerden?
Çünkü:
Ben hala apartmanda karşılaştıklarıma selam veririm.
Asansöre binerken&inerken birileri varsa gülümser  selam veririm.
Yolda üstüme üstüme yürüyenler varsa genelde kenara çekilen  taraf ben olurum (çekilmezsen zaten küt diye omuzunu yerinden çıkartacak şiddette çarparlar adama).
Deli gibi yağmur yağarken, birilerine çarpmamak için ıslanmak da olsa işin ucunda şemsiyemi kenara çeken taraf genelde ben olurum da ondan.

Var mıdır böyle güzel hikayeleri hala sık sık yaşayan??

7 yorum:

ipex dedi ki...

brüksel'de yaşadığımız yer bu anlamda inanılmaz... yaşlı amcalar yolda yürürken herkes başıyla slm verip "bonjour mösyö" diyor. ilk gördüğümde gözlerim dolmuştu...

NzN dedi ki...

Ben de İspanya'da yaşarken aynu duyguları yaşamıştım.
Sadece yaşlılar değil herkes birbirine selam veriyordu.
Biz utanmasak yolumuzu değiştireceğiz.

Magissa dedi ki...

Ben de SIK SIK yasli teyze ve amcalarla selamlasiyorum, bizim burda bol bol yasli var. Birden medenilestim gibi geliyor bu cingen mahallesinde... Bir amca var,her sabah ben otobuse yururken o da ters istikametten geliyor oluyor, kimdir nedir bilmiyorum ama her sabah bir ba$ selami veriyoruz birbirimize :)

NzN dedi ki...

Magissa: Ne kadar güzelmiş. Neresi orası öyle?İstanbul'da bi yer mi??
Ben apartmanda oturanları bile tanımıyorum, gerisini düşünün artık!

olmadık işler peşinde dedi ki...

Ben de asansörde kapıda falan karşılaştıklarıma selam vermeye dikkat ederim. Bir de hizmetli vatandaşlara "günaydın, kolay gelsin" derim mutlaka. Bakıyorum benim Bora'da yapıyor aynısını:)

(Aferin OİP. Otur... 10..)

Eliza Doolittle dedi ki...

Cok benziyormusuz bu konuda NzN'cim, ben de cok ozen gosteririm boyle kisa ama nazik ve insana da iyi gelen selamlara, komsularla hos-bes'e...Amsterdam bu anlamda pek seker, aslinda metropol bir karmasa'ymis gibi yaparken Avrupa ortasinda huzurlu bir kasaba da oldugu icin ayni zamanda, spora alisverise vs'ye giderken pek "Truman Show" bir hava oluyor bazen, cinlayan bisikletle selamlar filan, tadindan yenmiyor :)

NzN dedi ki...

Eliza Doolittle;
Ben özen göstersem de yetmiyor ki! Dediğim gibi ben komşularımın adını bile bilmem :(

Hani Türk misafirperverliği, sıcaklığı var ya orda burda hava atarız, Avrupalı nın yanında bizim ki hiç bir şey...
Kendimizi mi kandırıyoruz ne!?